Historische context

De Tuinen van Annevoie vinden hun oorsprong in de familiehistoriek van de Montpelliers die teruggaat tot het midden van de XVde eeuw.  Pas in het begin van de XVIIIde eeuw erft Jean de Montpellier het domein van Annevoie, dat het voormalige bezit van de familie de Halloy was.
In die tijd stonden de Montpelliers bekend om hun vermaarde meestersmeden. Het is de zoon van Jean de Montpellier, Charles-Alexis, zelf burgervader van het hof van Ferrons, die geld weet te verdienen met deze bloeiende industrie en zo aan de nodige middelen komt om de tuinen in te richten en het kasteel uit te breiden. De werken starten omstreeks 1758.
Voor de aanleg inspireerde Charles-Alexis zich op zijn vele reizen door Europa. De tuinen werden dan ook ontworpen op basis van drie verschillende filosofieën:

De Franse stijl, waarbij de kunst de natuur corrigeert:
Een tuinarchitectuur die elke bocht of kronkel vermijdt om grootse, rechtlijnige perspectieven te ontwerpen.
Een Franse tuin moet overschouwd kunnen worden als een schilderij.
Voorbeelden: de Bloemenlaan, de Grote Laan, de Franse Waterval...(zie virtuele bezoek)

De Italiaanse stijl, waarbij de kunst aan de natuur zich aanpast:
Een tuinarchitectuur die variëteiten, contrasten en verrassingseffecten op de voorgrond plaatst.
In tegenstelling tot de Franse stijl, worden bochten en niveauverschillen hier behouden en geïntegreerd in het landschap.
Water is een belangrijk esthetisch gegeven in de Italiaanse tuinarchitectuur. Water wordt immers gezien als de ziel van de tuin.
Voorbeelden zijn de haagbeuken, het artisjokbekken, de welving van het kasteel

De Engelse stijl, waarbij de kunst de natuur imiteert:
Een tuinarchitectuur die de natuurlijke effecten artificieel nabootst om terug te keren naar de natuur van Jean-Jacques Rousseau en de Engelse Romantiek.
Voorbeelden: de Engelse Waterval en de Grot van Neptunus.

In de jaren 30 van de vorige eeuw gaan de tuinen eindelijk open voor het grote publiek. Als snel worden ze geklasseerd als Waals Erfgoed.
Tien generaties van de familie Montpellier d’Annevoie hebben bijgedragen tot de inrichting en de verbetering van de Tuinen die in de lente van 2000 overgingen in de handen van Stéphan Jourdain en zijn familie.

Sedertdien werden de Tuinen vernieuwd met de aanleg van een vijver, een speeltuin, een frambozentuin, een rozengaard, een moestuin, een souvenirswinkel.
En in de loop van de volgende jaren zullen er wellicht nog andere projecten te ontdekken zijn in dit domein waarvan de oppervlakte, sedert de overname in 2000, van 20 naar 50 ha werd uitgebreid.